Σαν να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ’ ολάκερη τη γη για να περάσει η Άνοιξη παρά μονάχα αυτός.
― Οδυσσέας Ελύτης, από Το Άξιον Εστί
Όπως το λέει ο σπουδαίος ποιητής μας, κάποιες φορές δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Τότε, τον Νοέμβρη του 1973, δεν υπήρχε άλλος δρόμος για να διεκδικήσει ο λαός την ελευθερία, τη μόρφωση και την αξιοπρεπή διαβίωση, την ειρήνη. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για να έρθει η πολυπόθητη Άνοιξη.
Σήμερα θυμόμαστε και μαθαίνουμε, γιορτάζουμε και δίνουμε υπόσχεση να μην παραιτηθούμε από τον αγώνα.
Τι κρατάμε από το Πολυτεχνείο του ’73;
Κρατάμε την Ιστορία μέσα από τα ντοκουμέντα, τις αφηγήσεις των αγωνιστών και τις εικόνες που έγιναν συνώνυμο του αγώνα, συνώνυμο του θάρρους, της αντίστασης στην καταπίεση, στη στέρηση δικαιωμάτων και ελευθεριών, στη στέρηση του δικαιώματος στη ζωή. Διδάσκουμε την Ιστορία στα παιδιά μας και δείχνουμε τα ζωντανά ίχνη της γύρω μας.
Κρατάμε το σύνθημα που τα συμπύκνωσε όλα: Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία.
Κρατάμε ότι ακόμα και μέσα στις πιο ζοφερές στιγμές υπάρχει ελπίδα. Ελπίδα που μετουσιώνεται σε αγώνα και φέρνει νίκες. Αρκεί να σκεφτόμαστε ελεύθερα και να μη σκύβουμε το κεφάλι, αρκεί να μαχόμαστε, αρκεί να νιώθουμε αλληλεγγύη και να την κάνουμε πράξη, αρκεί να έχουμε πίστη στη δύναμη των πολλών, πίστη στα ανθρώπινα ιδανικά, πίστη στη ζωή.
Για τι αγωνιζόμαστε σήμερα; Για όλα όσα αγωνίστηκαν τότε οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι εργάτριες και οι εργάτες, η αγροτιά… Για τα μικρά αλλά και για τα μεγάλα. Αγωνιζόμαστε για το ΨΩΜΙ, τη δυνατότητά μας να ζούμε από τη δουλειά μας, να εξασκούμε το επάγγελμά μας, να έχουμε το σπίτι μας, να καλύπτουμε τις ανάγκες μας, να απολαμβάνουμε τη ζωή μας. Αγωνιζόμαστε για την ΠΑΙΔΕΙΑ, να έχουν όλα τα παιδιά τα σχολεία και τους δασκάλους που τους αξίζουν, να έχουν βιβλία, να έχουν ολόπλευρη μόρφωση, να έχουν διεξόδους και να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους. Αγωνιζόμαστε για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, να σταματήσουν οι πόλεμοι που φέρνουν μόνο όλεθρο και θάνατο, να ζήσουν όλοι οι λαοί ελεύθεροι στον τόπο τους.
Κι ένα ντοκουμέντο από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου που καταδεικνύει αδιαμφισβήτητα ότι οι διεκδικήσεις εκείνου του αγώνα παραμένουν επίκαιρες και ζητούμενο μέχρι και σήμερα:
Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!
Σας μιλάει ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Στην Αθήνα είναι αδύνατον να ζήσει ένας φοιτητής, είναι αδύνατον να ζήσει ένας εργαζόμενος κάτω από τις σημερινές οικονομικές συνθήκες. Το νοίκι είναι πανάκριβο, οι τιμές ακόμα και στα είδη πρώτης ανάγκης είναι μεγάλες, η αύξηση των μισθών και των ημερομισθίων είναι μικρότερη από την αύξηση ΧΧΧΧΧΧΧ των τιμών των αγαθών. Δεν πρέπει να σε ξεγελούν. Αυτό το γνωρίζεις καλύτερα από τον καθένα. Γενική απεργία για να ανατρέψεις τη Χούντα, για να ζήσεις πιο ανθρώπινα.
Κυριακή 16 Νοεμβρίου, στις 11:30 θα καταθέσουμε λουλούδια στο Πολυτεχνείο.
Καλούμε όλους τους Συλλόγους Γονέων & Κηδεμόνων και κάθε γονιό να συμμετέχουν!
Κρατάμε ζωντανά τα ανεκπλήρωτα οράματα της εξέγερσης
του Πολυτεχνείου και αγωνιζόμαστε να γίνουν πράξη!
