Αγαπητοί γονείς,
Σήμερα Τετάρτη 18 Φλεβάρη, στο πλαίσιο της παράστασης διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΔΙΔΕ & ΔΙΠΕ Α’ Αθήνας, πραγματοποιήσαμε συνάντηση με τον προϊστάμενο προσωπικού Β’θμιας Εκπαίδευσης Α’ Αθήνας, καθώς και με την υπεύθυνη κίνησης Α’θμιας Εκπαίδευσης της Α’ Αθήνας, προκειμένου να θέσουμε για ακόμα μια φορά το θέμα της απαράδεκτης αργοπορίας στην τοποθέτηση όλων των εκπαιδευτικών που λείπουν από τα σχολεία της περιοχής μας,
Μας ενημέρωσαν (όπως και τις προηγούμενες φορές που είχαμε συναντηθεί με αρμόδιους στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης) ότι γνωρίζουν όλα τα κενά, τόσο στα σχολεία της δικής μας Ένωσης, όσο και σε όλη τη Διεύθυνση Α’ Αθήνας, όπως τα γνωρίζει συνολικά και το Υπουργείο Παιδείας και μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος myschool, με το οποίο έχει εικόνα, για όλα τα σχολεία της χώρας, ανά πάσα ώρα και στιγμή και μάλιστα σε πραγματικό χρόνο!
Μας ενημέρωσαν, επίσης, ότι παρότι είχαν δηλώσει υπηρεσιακώς όλα τα κενά, από την αρχή της χρονιάς και σε όλες τις φάσεις προσλήψεων αναπληρωτών, στην τελευταία φάση το Υπουργείο δεν είχε καν συμπεριλάβει εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων όπως π.χ. αυτές των ξένων γλωσσών, γεγονός που δείχνει ότι συνειδητά συνέχισε να αφήνει τα παιδιά μας χωρίς δασκάλους και καθηγητές.
Τέλος, στο ερώτημά μας αν και πότε προβλέπεται από το Υπουργείο επόμενη φάση προσλήψεων αναπληρωτών για τα κενά που υπάρχουν ακόμα, μας απάντησαν ότι το τελευταίο τους αίτημα για κάλυψη κενών στα σχολεία ευθύνης τους έγινε στις 2/2/2026 και στο οποίο το Υπουργείο δεν έχει δώσει μέχρι και σήμερα καμία απάντηση για το τι προτίθεται να κάνει, κι ενώ έχουμε πλέον φτάσει τρεις μήνες πριν τη λήξη της σχολικής χρονιάς… Αλήθεια, τα παιδιά που φέτος δεν διδάχτηκαν π.χ. αγγλικά, γαλλικά ή γερμανικά, που πήραν παύλα σε οποιοδήποτε μάθημα έλλειπε ο δάσκαλος ή ο καθηγητής, στην επόμενη τάξη θα θεωρούνται διδαγμένα όλα αυτά που έχασαν φέτος; Θα φροντίσει το Υπουργείο να καλυφθεί η ύλη και τα κενά τους ή θα πρέπει πάλι να βάλουμε το χέρι στην τσέπη για φροντιστήρια;
Μας προκαλούν οργή και αγανάκτηση:
– Η επιλογή τους να μην εξασφαλίζουν ούτε τα βασικά για τη μόρφωση των παιδιών μας, να αφήνουν παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς την παράλληλη στήριξη που έχουν ανάγκη για να προχωρήσουν, να μην λειτουργούν τμήματα ένταξης και τάξεις υποδοχής, και αυτό να το ονομάζουν ορθολογική διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού.
– Η επιλογή τους να μην ελέγχουν, να μην επισκευάζουν και να μην συντηρούν τα σχολεία των παιδιών μας, βάζοντας σε κίνδυνο την ασφάλειά τους.
– Η επιλογή αυτού του κράτους να μοιράζει απλόχερα εκατομμύρια ευρώ για πολεμικές δαπάνες που δεν έχουν καμία σχέση με την ασφάλεια της χώρας μας, να προικίζει “επιχειρήσεις – πρότυπα”, όπως η Βιολάντα μέσω του αναπτυξιακού νόμου, να κατασκευάζει και να παραχωρεί γήπεδα σε ανώνυμες εταιρείες, και για την μόρφωση, την υγεία και την ασφάλεια των παιδιών μας, αυτό το κράτος να μην έχει ποτέ χρήματα!!!
Μας προκαλούν, όμως οργή και αγανάκτηση και η υποκρισία του Υπουργείου Παιδείας που έχει επιλεκτική ευαισθησία για τις χαμένες διδακτικές ώρες και επιστρατεύει το ψευτομάθημα μέσω WEBEX, όταν βρέχει, χιονίζει ή έχει καύσωνα, ή όταν και τα ίδια τα παιδιά μας διαμαρτύρονται και κινητοποιούνται για τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, για την κατάσταση των σχολικών κτιρίων, γιατί δεν δέχονται το σχολείο να γίνει ακόμα πιο αγχωτικό, βαρετό, απωθητικό, ενώ για τις χιλιάδες διδακτικές ώρες που έχουν χαθεί εδώ και 6 μήνες με δική του ευθύνη, διατηρεί το δικαίωμα της σιωπής…
Και είναι επίσης υποκριτικό να απαγορεύει σε συλλόγους γονέων & εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο του σχολικού ωραρίου να γίνονται δράσεις που συνδέονται με τα έθιμα και τις παραδόσεις του λαού μας, όπως τώρα την περίοδο της Αποκριάς, δράσεις που θα δώσουν μια ανάσα στη βαριά καθημερινότητα των παιδιών μας, με το πρόσχημα των χαμένων ωρών. Το σχολείο όμως δεν είναι “μόνο γράμματα”. Είναι και χώρος έκφρασης, δημιουργίας, χαράς, ανάπτυξης πρωτοβουλίας και ενίσχυσης της συλλογικότητας, πλευρών δηλαδή που συμβάλλουν και στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία, την οποία, Κυβέρνηση και Υπουργείο, αποστεώνουν με όλους τους τρόπους συστηματικά.
Όμως εμείς, δεν πρόκειται ούτε να συνηθίσουμε ούτε να αποδεχτούμε ως κανονικότητα αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που κάθε χρόνο βιώνουμε στα σχολεία των παιδιών μας, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο. Γι αυτό και θα συνεχίσουμε με όλους τους τρόπους να διεκδικούμε το σχολείο που μπορούν να έχουν τα παιδιά μας με τις σημερινές ανάγκες και τις σημερινές αυξημένες δυνατότητες, μαζί με τα παιδιά μας και τους εκπαιδευτικούς που παλεύουν να κρατήσουν όρθιο το σχολείο των παιδιών μας.
Το ΔΣ της Ένωσης
