Συμπληρώσαμε ένα χρόνο από την εμφάνιση της πανδημίας στη χώρα μας. Σε αυτό το διάστημα οι ανατροπές στις ζωές μας είναι δραματικές, στην κοινωνική μας ζωή, την οικονομική μας κατάσταση, την υγεία μας, την εκπαίδευση.
Συνειδητοποιήσαμε όμως και σημαντικά πράγματα.
– Οι κυβερνώντες αντί να προχωρήσουν σε άμεση λήψη υγειονομικών μέτρων για την πανδημία, νομοθετούν για αύξηση των μαθητών ανά τμήμα, για μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια, για κατηγοριοποίηση των σχολείων, για τράπεζα θεμάτων, για επέκταση της χωματερής της Φυλής και καύση των σκουπιδιών, για περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών και τόσα άλλα επικίνδυνα μέτρα για τη ζωή μας.
Ενώ δεν αποφασίζουν :
– Προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού και προσωπικού καθαριότητας, μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, επισκευή των σχολείων, κατασκευή νέων σχολείων, κάλυψη με όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας των παιδιών και των εκπαιδευτικών στα σχολεία. Ούτε καν ηλεκτρονικά μέσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς για την εξ αποστάσεως «τηλεκπαίδευση» δεν εξασφαλίστηκαν.
Και το χειρότερο, οι πόροι για την αντιμετώπιση της πανδημίας, για πρόσληψη υγειονομικού προσωπικού, για εξοπλισμό, στελέχωση ή δημιουργία Κέντρων Υγείας, για διαγνωστικά τέστ, διοχετεύονται …στους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών.
Όμως παρά τις προσπάθειες όλων των κυβερνήσεων – κυρίως στα χρόνια των μνημονίων – να διαλύσουν τη Δημόσια Υγεία, Πρωτοβάθμια και Νοσοκομειακή (αντί να την ενισχύσουν όπως επιβάλλεται), αντέχουμε λόγω του Δημόσιου Συστήματος Υγείας.
Ο Δήμος Πετρούπολης βέβαια ΔΕΝ έχει Πρωτοβάθμια Υγεία, όπως δεν έχει τις επιπλέον αίθουσες που θα μπορούσε να έχει αν το 2ο Λύκειο επισκευάζονταν με fast track διαδικασίες, όπως είχαν δεσμευτεί οι αρμόδιοι… αλλά το ξέχασαν !
Έχουμε καταλάβει πως δεν φταίει κανένας « στρατηγός άνεμος, ή σεισμός ή χιονιάς» για την εγκατάλειψη που βιώνουμε. Είναι οι διαχρονικές πολιτικές επιλογές των κυβερνώντων.
Δεν τους άρεσε – γιατί χαλάει τα σχέδια τους – η μαζική κινητοποίηση όλων των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας, κυρίως όμως των φοιτητών, για αυτό επιστράτευσαν τον αυταρχισμό, την καταστολή και τον εκφοβισμό. Κι ενώ προσπαθούν να διασπάσουν την ενδυνάμωση του ισχυρού μετώπου Παιδείας, εμείς δυναμώνουμε τη φωνή μας για να μην διαλυθεί αλλά να ενισχυθεί η Δημόσια Παιδεία.
Κερασάκι … η « αξιολόγηση» των σχολικών μονάδων
Στη γνωστή γραμμή όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, επαναφέρουν το παραμύθι της «αξιολόγησης», όχι φυσικά για την ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας, για την πρόσληψη ή τη στήριξη των εκπαιδευτικών, την επιμόρφωση, τον αναγκαίο εξοπλισμό των σχολείων, τον εκσυγχρονισμό των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, την κατασκευή και τη χρηματοδότηση σχολείων.
Στόχος να διαμορφωθούν οι όροι κατηγοριοποίησης των σχολείων, να τους φύγει το «βάρος» της κρατικής χρηματοδότησης, να φτιάξουν φοβισμένους μαθητές και υποτακτικούς εκπαιδευτικούς που φυσικά θα είναι ακίνδυνοι για τους κυβερνώντες. Και οι γονείς… να αναζητούν την κακοδαιμονία στις ευθύνες… των εκπαιδευτικών.
Δεν «τσιμπάμε» στην προσπάθεια τους να φαγωθούμε μεταξύ μας Όπως δεν τα κατάφεραν με την επιχείρηση «κάμερες στα σχολεία» ή με την τιμωρητική στάση απέναντι στις κινητοποιήσεις των μαθητών να μας διασπάσουν.
Στηρίζουμε και κατανοούμε την αποχή των εκπαιδευτικών από την ψευδεπίγραφη αξιολόγηση.
Μαζί διεκδικούμε την ποιοτική αναβάθμιση του Δημόσιου Δωρεάν σχολείου. Ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες που δεν πάρθηκε κανένα μέτρο για τη φυσική λειτουργία των σχολείων, που οι κυβερνώντες έδωσαν ρεσιτάλ αλλοπρόσαλλων αποφάσεων και που η «τηλεκπαίδευση» θέλουν να γίνει κανονικότητα.
Βαθμοί… η μπάλα στην εξέδρα
Το Υπουργείο Παιδείας που παραμένει άφωνο για την ανάγκη να είναι ανοιχτά τα σχολεία με ασφάλεια, για την σημασία του σχολείου στην ψυχολογία και την κοινωνικοποίηση των μαθητών, τις μάσκες, την καθαριότητα και την υγιεινή, την αναπροσαρμογή της ύλης, την ενισχυτική διδασκαλία, βρήκε … μαγικές λύσεις ! Διαγωνίσματα μέσω διαδικτύου και βαθμοί.
Αν και η βαθμολόγηση είναι αρμοδιότητα του διδάσκοντα, έχουμε χρέος να καταθέσουμε τον δικό μας προβληματισμό :
- Προσυπογράφουμε επιστολή εκπαιδευτικών της πόλης μας που στάλθηκε σε εμάς τους γονείς. Να ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα : «Θεωρούμε ότι τα κριτήρια που προβλέπει ο νόμος για την αξιολόγηση των μαθητών, Ν.4610/2019 (ιδιαίτερα στο άρθρο 103, παρ. 1, 4 & 7), τα οποία είναι «η συμμετοχή τους στη διδακτική μαθησιακή διαδικασία, η επιμέλεια και το ενδιαφέρον τους για το συγκεκριμένο μάθημα, η επίδοσή τους σε γραπτές δοκιμασίες, ολιγόλεπτες ή ωριαίες, καθώς και οι εργασίες που εκτελούν στο σχολείο ή στο σπίτι», είναι κριτήρια τα οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν με αντικειμενικότητα όλο αυτό το διάστημα».
- Ακόμη και να μην υπήρχε το αντίστοιχο νομικό πλαίσιο, το Υπουργείο είχε χρέος να το δημιουργήσει στις έκτακτες συνθήκες που ζούμε. Άλλωστε η δυνατότητα βαθμολόγησης στο 2ο τετράμηνο και για τα δυο τετράμηνα και προβλέπεται και σε αρκετές περιπτώσεις έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν. Πόσο μάλλον στις σημερινές δύσκολες για όλους συνθήκες.
- Θεωρούμε απαράδεκτη την προσπάθεια εκφοβισμού των Διευθύνσεων εκπαίδευσης –με εντολές του Υπουργείου Παιδείας – προς τους εκπαιδευτικούς που δεν κατέθεσαν βαθμολογία για το 1ο τετράμηνο. Πρόκειται για τις ίδιες Διευθύνσεις που ήταν άλαλες στα αιτήματα να καλυφθούν οι κενές θέσεις εκπαιδευτικών, να προσληφθεί προσωπικό καθαριότητας, να μειωθεί ο αριθμός μαθητών ανά τμήμα.
- Ακόμη και να μην υπήρχε νομικό πλαίσιο, θεωρούμε πως οι εκπαιδευτικοί έχουν την ευαισθησία και το αποδεικνύουν – στη μεγάλη τους πλειοψηφία – να προτάξουν το ενδιαφέρον και την αγάπη τους για το λειτούργημα τους, για τα παιδιά μας. Να προτάξουν και να προάγουν την ανάγκη επικοινωνίας και στήριξης.
Προτεραιότητα για μας λοιπόν είναι το «δάσος», της υγείας και της μόρφωσης των παιδιών μας, του ανοίγματος των σχολείων με όλες τις υγειονομικές προϋποθέσεις και με ασφάλεια.
Οι γονείς, οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί έχουμε βάλει βαθμολογία στο Υπουργείο Παιδείας, έχουμε αξιολογήσει τα έργα του.
Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, με δράσεις και παρεμβάσεις στην Πετρούπολη και όχι μόνο.
