Σε μια ιδιαίτερη δύσκολη περίοδο για όλους μας, εν μέσω πανδημίας, με κλειστά τα σχολεία, με την εκπαιδευτική κοινότητα σε αναταραχή,
Και ενώ αποδείχθηκε περίτρανα ότι η «πολυδιαφημισμένη» από την πλευρά της κυβέρνησης τηλε-εκπαίδευση, το μόνο που κατάφερε ήταν να αναδείξει με το χειρότερο τρόπο τα τεράστια κενά που υπάρχουν από την πλευρά του κράτους ως προς την διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών σ’ αυτήν,
Και ενώ αποφασίστηκε και υλοποιήθηκε, με προκλητική προχειρότητα, το άνοιγμα των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αναδεικνύοντας για μια φορά ακόμα τα προβλήματα της ανεπαρκούς καθαριότητας στα σχολεία, της παλαιότητας και ανεπάρκειας των σχολικών κτιρίων και των υποδομών που στις περισσότερες περιπτώσεις βρίσκονται σε άθλια κατάσταση,
Και ενώ η κυβέρνηση επιμένει να επιβάλει την ηλεκτρονική αναμετάδοση των μαθημάτων μέσα από τις σχολικές τάξεις, μετατρέποντας την εκπαιδευτική διαδικασία σε τηλεριάλιτι,
η κυβέρνηση αποφάσισε να θέσει δήθεν σε διαβούλευση και το νέο νομοσχέδιο για την Παιδεία!!
Με το νομοσχέδιο αυτό, η κυβέρνηση, όχι μόνο διατηρεί το νομοθετικό οπλοστάσιο που παρέλαβε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά το επεκτείνει με το χειρότερο τρόπο. Επιλέγει να το κάνει πιο αντιδραστικό, σκοπεύοντας ουσιαστικά στην σύνδεση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με τις «ανάγκες της αγοράς» και απομάκρυνσής της από την ουσιαστική και ολόπλευρη μόρφωση των παιδιών μας. Με το νόμο αυτό μεταξύ άλλων:
-Όχι μόνο διατηρείται ο αντιεκπαιδευτικός νόμος Γαβρόγλου για το Λύκειο, αλλά επιπλέον επανέρχεται η Τράπεζα Θεμάτων, ενισχύοντας τον χαρακτήρα του Λυκείου, ως εξεταστικού κέντρου, με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο για την ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών μας και τον ψυχολογικό τους φόρτο, ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη ηλικιακή περίοδο, όσο και για την μεταφορά, ακόμα περισσότερο, του οικονομικού βάρους της εκπαίδευσης των παιδιών μας, σε εμάς τους γονείς. Στην πραγματικότητα, όλη η σχολική διαδρομή ενός παιδιού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εξελίσσεται σε έναν διαγωνιστικό μαραθώνιο, για τον οποίο ο γονιός θα πρέπει να βάλει ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.
-Επιλέγεται συνειδητά ο κατακερματισμός της γνώσης και η αποσπασματικότητα, μέσα από τον εύηχο τίτλο «Εργαστήρια Δεξιοτήτων»!! Εισάγονται στο Δημοτικό θεματικές ενότητες, οι οποίες είναι ασύνδετες με την υπόλοιπη μαθησιακή διαδικασία και με αντιδραστικό περιεχόμενο (π.χ. γνωριμία με την επιχειρηματικότητα!!).
-Επιλέγεται συνειδητά η κατηγοριοποίηση των σχολείων με βάση τις επιδόσεις των μαθητών και την δήθεν «αξιοποίηση της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολικών μονάδων (ποιά είναι αυτή άραγε στα σχολεία μας σήμερα;;;) δημιουργώντας στην πραγματικότητα κατηγορίες σχολείων. Την ίδια στιγμή επιδιώκεται να δημιουργηθεί το «αυτόνομο» σχολείο, με απώτερο στόχο την μείωση της ήδη ισχνής κρατικής χρηματοδότησης, ανοίγοντας τον δρόμο της ανάπτυξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η οποία θα στοχεύει σε παροχή μόρφωσης με βάση όχι τις ανάγκες του σήμερα αλλά τις ανάγκες της αγοράς, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων – ικανοτήτων και όχι στην παροχή ουσιαστικής γενικής παιδείας και μόρφωσης. Παράλληλα οι γονείς θα αναγκαστούμε να βάλουμε πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργία των σχολικών μονάδων και παράλληλα τα σχολεία θα κατηγοριοποιούνται ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα και το ποσό «θελκτικά» θα είναι για τους «χορηγούς»!!
– Επιδιώκεται η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με κριτήριο την αποτελεσματική αξιοποίηση από την πλευρά του όλων των παραπάνω κατευθύνσεων, με την ονομαζόμενη δήθεν «αποτίμηση εκπαιδευτικού έργου», η οποία δεν έχει καμία σχέση βέβαια με την βελτίωση του διδακτικού έργου.
– Αγνοείται συνειδητά ο παιδαγωγικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης και γίνεται τιμωρητικός, με την επαναφορά πολυήμερων αποβολών, της εγγραφής της διαγωγής στα απολυτήρια των μαθητών κ.α.
– Τίθεται ηλικιακό όριο εγγραφής μαθητή στα ημερήσια ΕΠΑΛ τα 17 έτη, ενώ είναι γνωστό ότι το 33% των μαθητών των ΕΠΑΛ είναι μεγαλύτεροι από 17 ετών, αποκλείοντας έτσι νέους ανθρώπους από την πρόσβαση στην εκπαίδευση.
-Επιδιώκονται νέες και επικίνδυνες αλλαγές στην προσχολική αγωγή, την ίδια στιγμή που μέχρι και σήμερα δεν έχουν πάρει ούτε ένα μέτρο για την πραγματική υλοποίηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, με σύγχρονους όρους και προϋποθέσεις και όχι «στοιβάζοντας» κυριολεκτικά τα παιδιά μας σε αίθουσες – αποθήκες και σε κοντέινερ.
Εδώ και πολλά χρόνια μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί ζούμε την σταδιακή και στοχευμένη αποδόμηση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, βιώνουμε την ψήφιση και υλοποίηση σε βάρος μας και σε βάρος των παιδιών μας όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων, ενώ συγχρόνως δεν υπάρχει καμία αύξηση των δαπανών για την παιδεία, δεν είδαμε ούτε καν στοιχειώδη βελτίωση των υποδομών, δεν είδαμε κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό και γενικά οποιαδήποτε πρόθεση να δοθούν λύσεις στα χρόνια, σοβαρά και συσσωρευμένα προβλήματα των σχολείων.
Θεωρούμε λοιπόν ότι θα πρέπει εμείς να βάλουμε φρένο σε όλα αυτά, ενώνοντας την φωνή μας με αυτές των Συλλόγων Γονέων, των Ενώσεων Γονέων και της Ομοσπονδίας Γονέων. Να αντιπαλέψουμε με κάθε μέσο την ψήφιση και υλοποίηση τους αντιεκπαιδευτικού αυτού νομοσχεδίου, αγωνιζόμενοι παράλληλα για δωρεάν δημόσια παιδεία, ισότιμη πρόσβαση στην ουσιαστική γνώση και μόρφωση για όλα τα παιδιά, διεκδικώντας το δικαίωμα των παιδιών μας να ζήσουν και να μορφωθούν όπως τους αξίζει σήμερα.
ΚΑΛΟΥΜΕ τους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΟΝΕΙΣ
ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 26 ΜΑΪΟΥ
ΣΤΙΣ 7.00 μ.μ. ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
