Όπως συνήθως συµβαίνει κάθε Πάσχα, Χριστούγεννα, ∆εκαπενταύγουστο και κατά τα «µπάνια του λαού», η κυβέρνηση έσπευσε να εκµεταλλευτεί την «καραντίνα» και να παρουσιάσει το πιο αναχρονιστικό, αντιδραστικό και ακραία αντιεκπαιδευτικό νοµοσχέδιο που είδαν τα µάτια µας τα τελευταία χρόνια (και δυστυχώς, είδαν πολλά…), ένα νοµοσχέδιο – έκτρωµα που επαναφέρει την παιδεία πίσω στις δεκαετίες του 60 και του 70, ένα ανεκδιήγητο πόνηµα που αναδύει αντικοινωνική δυσοσµία και οδηγεί την εκπαίδευση σε σκοτεινά και επικίνδυνα µονοπάτια για µαθητές γονείς και εκπαιδευτικούς. Και εκµεταλλεύτηκε µάλιστα και τη συγκυρία ώστε, µέσω πρόσφατης (ν)τροπολογίας, να µπάσει και τις κάµερες στις τάξεις. Λίγες µόνο από τις αλλαγές που επιδιώκονται από τους συντάκτες του νοµοσχεδίου, ήταν οι εξής:
- Η πλήρης αποδόµηση της παιδικής αθωότητας κατά τα χρόνια της προσχολικής αγωγής, καθώς τα νήπια επιβαρύνονται µε την ενασχόληση µε το µάθηµα της Αγγλικής, σε ηλικία κατά την οποία δεν έχουν έρθει καν σε ουσιαστική επαφή, µε την Ελληνική γλώσσα. Έτσι στερούνται το ουσιαστικό δικαίωµα στο παιχνίδι, στην κοινωνικοποίηση και στην οµαλή µετάβαση στη σχολική πραγµατικότητα.
- Η αύξηση σε εικοσιέξι (26) του αριθµού των µαθητών που ακόµη και από τη νηπιακή και προνηπιακή ηλικία θα στοιβάζονται σε αίθουσες µικρής επιφάνειας που δεν χωρούν ούτε τους µισούς – και αυτό παρ’ ότι οι τρέχουσες υγειονοµικές απαιτήσεις για την αντιµετώπιση πανδηµιών, αλλά και οι πάγιες παιδαγωγικές ανάγκες των µαθητών, επιβάλλουν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή την γενναία αραίωση των τµηµάτων! Κυνική επιδίωξη του Υπουργείου, η ακόµη και εις βάρος της υγείας των παιδιών µας, δραστική περιστολή των δαπανών για την Παιδεία µέσω των συγχωνεύσεων τµηµάτων, της µείωσης των οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών και της αποφυγής της όλως απαραίτητης ανέγερσης νέων, σύγχρονων και ασφαλών σχολικών µονάδων…
- Η περαιτέρω υποβάθµιση των απαραίτητων παιδαγωγικών θεσµών της Παράλληλης Στήριξης και των Τµηµάτων Ένταξης που καθίστανται ήσσονες προτεραιότητες του εκπαιδευτικού συστήµατος προκειµένου να µην γίνονται προσλήψεις ειδικών εκπαιδευτικών.
- Η θεσµοθέτηση ενός σχολείου – µπαµπούλα, εσωστρεφούς και καταπιεστικού, που εχθρεύεται την ελεύθερη ανάπτυξη, έκφραση και διακίνηση των ιδεών της νέας γενιάς, µέσω της επαναφοράς των πολυήµερων αποβολών και του αναχρονιστικού θεσµού της «διαγωγής», µε το σοβαρό και µόνιµο κοινωνικό στίγµα που θα παράγουν προς τους ανήσυχους και «ατάκτους», που θα αντιµετωπίζονται µε λογικές χωροφύλακα, αντί να προσληφθούν επιµορφωµένοι εκπαιδευτικοί, ειδικοί επιστήµονες και ψυχολόγοι, που είναι αναγκαίοι στα σχολεία.
- Η πριµοδότηση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών κέντρων (ΙΕΚ, ΚΕΚ) εις βάρος των δηµοσίων ΕΠΑ.Λ., που αποψιλώνονται συνεχώς από ειδικότητες, µέσα και εκπαιδευτικούς, ενώ παράλληλα µε το προταθέν ηλικιακό όριο των 17 ετών, καταδικάζονται σε µαρασµό.
- Η δηµιουργία Παιδείας πολλαπλών ταχυτήτων που σιγά σιγά θα ιδιωτικοποιείται, µε σχολεία elite (Πρότυπα και Πειραµατικά) που θα προσελκύουν τους «άριστους», θα αυτοχρηµατοδοτούνται µέσω χορηγών (που φυσικά θα έχουν και απαιτήσεις..), τη στιγµή µάλιστα που η συντριπτική πλειονότητα των δηµοσίων σχολείων θα υποβαθµίζεται συνεχώς και θα αποτελεί «β΄ κλάσης» επιλογή, για τους «πληβείους», ενώ µέσω αδιαφανούς αξιολόγησης, θα οδηγούνται σε κανιβαλισµό για το ποιο σχολείο θα κλείσει πρώτο, το άλλο γειτονικό…
- Η ενίσχυση του ανταγωνιστικού χαρακτήρα του σχολείου, το οποίο, µε τις συνεχείς εξετάσεις, καθίσταται µόνιµο εξεταστικό κέντρο που κάθε άλλο παρά πραγµατική µόρφωση για όλους, θα παρέχει, παρά µόνο στείρα παπαγαλία εστιασµένη µόνο στην επιτυχία στις εξετάσεις. Ακυρώνονται έτσι στην πράξη και οι ελάχιστες εναποµείνασες συνθήκες και προϋποθέσεις για ισότιµη παροχή Παιδείας σε όλους τους µαθητές. Ενισχύεται και καθίσταται µονόδροµος για όσους θέλουν να ελπίζουν, έστω, στην «επιτυχία», η καταφυγή στα φροντιστήρια, από τις πρώτες κιόλας τάξεις του γυµνασίου, µέσω της αύξησης και της κατηγοριοποίησης των εξεταζόµενων µαθηµάτων, της συγχώνευσης επιστηµονικών πεδίων, της επαναφοράς της «Τράπεζας Θεµάτων» και της προσθήκης του «κόντρα µαθήµατος».
Οι, µετά την κατακραυγή και τις δυναµικές κινητοποιήσεις γονιών, µαθητών και εκπαιδευτικών, αναδιπλώσεις του Υπουργείου (που αποσύρει, προς το παρόν, τους αρχικούς σχεδιασµούς του για την αύξηση των µαθητών στις τάξεις, για τα πρότυπα και πειραµατικά σχολεία, για το όριο ηλικίας στα ΕΠΑ.Λ. και για τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της κάµερας στις τάξεις), δεν µας ρίχνουν στάχτη στα µάτια ούτε µας επιτρέπουν να χαλαρώσουµε. Άλλωστε, η πρόσφατη αποκάλυψη ότι ήδη σχεδιάζεται και επίκειται µάλιστα να θεσµοθετηθεί εντός του καλοκαιριού, το σταδιακό ξήλωµα της δηµόσιας παιδείας και υγείας µέσω της πλήρους µεταφοράς των σχετικών αρµοδιοτήτων στους πτωχευµένους ∆ήµους, καταδεικνύει πως η στόχευση της Κυβέρνησης για ένα αυτοχρηµατοδοτούµενο εκπαιδευτικό σύστηµα για λίγους, είναι πάγια και παραµένει στον πυρήνα των αντιδραστικών προτεραιοτήτων της. Τα σχέδια αυτά είναι στο χέρι µας, να τα αποτρέψουµε! ∆εν θα επιτρέψουµε ένα τέτοιο µέλλον για τα παιδιά µας και για εµάς!
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ, ΩΣ ΑΠΑΡΑ∆ΕΚΤΟ, ΑΝΤΙΕΚΠΑΙ∆ΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΒΑΘΙΑ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΤΟ ΠΡΟΤΑΘΕΝ ΝΟΜΟΣΧΕ∆ΙΟ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΙ∆ΟΠΟΙΟΥΜΕ : ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ∆ΙΑΝΝΟΗΘΕΙΤΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΤΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΤΗΝ Η∆Η ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΑΣ, ∆ΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙ∆ΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ !
